ERMELO - Burgemeester Bilder is een man van principes. Gedreven als hij is, zegt hij waar hij voor staat en doet hij wat hij zegt. Niet in de geest van populistische politici, wel vanuit een innerlijke, Calvinistische overtuiging.
Een gesprek in twee delen met de nieuwe burgemeester van Zwartewaterland, achtergrondfiguur met het karakter van een terriër. Na deel 1 over de politiek, vorige week, nu deel 2, over werk en kerk.  

Door: Pieter Beens

In hoeverre heeft uw christelijke achtergrond een rol gespeeld bij de benoeming in Zwartewaterland?
“Dat weet ik niet. We hebben het er ook niet over gehad. Ik denk wel dat ik, als ik een vurige voorvechter was geweest van het vernietigen van alles wat met het christendom te maken heeft, ik deze functie niet had gekregen. Wat wel een rol heeft gespeeld is mijn voorliefde voor de binnenvaart. En mijn politieke netwerk, niet te vergeten.”

Past deze functie beter bij u?
Overtuigd: “Dat is vanaf dag één helder! Ik voelde toen: ‘Dit is het werk dat bij me past!’. Als burgemeester ben je bezig met concrete zaken waar burgers tastbaar wat van merken, zoals huizen, voorzieningen en uitkeringen. Die raken direct of indirect burgers in de samenleving. Ik ben met mijn collega’s aan zet om samen te werken aan het succes van Zwartewaterland.”.

Is deze vorm van politiek bedrijven anders dan de Haagse politiek?
“Ik merk dat het er in de raad hard aan toe kan gaan. Wat me echter opvalt, is dat het niet tussen mensen gaat staan. De laatste raadsvergadering voor het zomerreces was pittig en ik moest mensen aanspreken op hun gedrag. De dag erop hadden we een raadsexcursie en ik dacht dat ik wel uit kon tekenen wie bij wie aan tafel ging zitten. Dat bleek ik helemaal mis te hebben: mensen die de vorige avond nog lijnrecht tegenover elkaar stonden, trokken bij de raadsexcursie weer gezamenlijk op!”
“De raadsleden zijn er niet op uit om elkaar te laten struikelen. Ze spelen op de bal, niet op de man. Misschien speelt nu wel mee dat er geen populistische partij is, die de zaken op scherp kan zetten. Wat ook een rol speelt is dat de gemeenteraadsverkiezingen vastgestelde data hebben. Mensen hoeven niet bang te zijn dat hun coalitie ten val komt. Dat vergroot hun bereidheid om nu impopulaire beslissingen te nemen die op lange termijn gunstig uitwerken. Ik merk in Zwartewaterland dat raadsleden bereid zijn om hun collega’s te ondersteunen en hun fractie te bewerken, zodat ze resultaten kunnen behalen.”

Maar wat doet een Hervormde jongen bij het CDA?
“Het is de aard van de Hervormden om te blijven waar ze staan. Dat heeft ook mijn keuze voor het CDA bepaald. Ik zit heel duidelijk niet in het midden van de partij, maar op een vleugel. Het ligt heel erg op de weg van de Hervormden om tegengeluid te bieden als je ziet dat het niet goed gaat. Toen in 1834 onder aanvoering van Hendrik de Cock en in 1886 onder leiding van Abraham Kuyper, mensen die stonden voor het gereformeerde belijden de Hervormde Kerk verlieten, bleven er ook geestverwanten in de Hervormde Kerk achter. Zij meenden op hun post te moeten blijven en vormden in 1906 de Gereformeerde Bond binnen de Nederlands Hervormde Kerk.”
“Eens werd me in debat dezelfde vraag gesteld. Dominee Blenk, toen predikant van de Noorderkerk in Amsterdam vergeleek dat toen met de verschillende posities van Elia en Obadja: ze maakten verschillende keuzes, maar waren beide nuttig. Het is niet zo dat we van Godswege gedwongen worden om identieke keuzes te maken. We zijn gehouden om te blijven op de plaats waar we gebracht worden. Dat had ook bij de SGP gekund, maar toevalligerwijs ben ik bij het CDA gekomen en daar gebleven.”

U was in Ermelo ambtsdrager. Kunnen we u in Genemuiden in de kerk verwachten?
“Ik ben sinds mei dit jaar geen ouderling meer in Ermelo. Als ik straks ga verhuizen, zal ik ook kerkelijk meeleven. Het is mijn voornemen om twee keer op een zondag naar de kerk te gaan en om tot de geregelde en zelfs tot de trouwe kerkgangers te behoren.
De zondag is voor mij ook een familiedag. Ik sluit daarom niet uit dat ik na de morgendienst afreis naar Ermelo en daar, nadat ik mijn ouders bezocht heb, de avonddienst bijwoon.”

Er is in Zwartewaterland wellicht een groep die het niet waardeert dat u op zondag reist én een groep die het u kwalijk neemt dat u naar de kerk gaat.
“Dat mensen me kwalijk nemen dat ik naar de kerk ga, vind ik niet erg. Ik denk dat het er weinig zullen zijn. Geloven is in mijn opvatting gerelateerd aan kerkgang. Ik ga er vanuit dat die gedachte geaccepteerd en gerespecteerd zal worden. Het reizen zie ik in lijn met het op Bijbelse wijze invulling geven aan ‘Eert uw vader en uw moeder’.

En werken op zondag…?
Stellig: “Dat doe ik absoluut niet! Voor noodgevallen maak ik echter een uitzondering. Als er een brand uitbreekt waarbij mensen direct getroffen zijn, ben ik erbij! Ik zal echter niet bij ieder ongeluk vooraan staan.”
“In de gemeente Ermelo kregen we op vrijdag altijd de map met stukken voor de raadsvergadering op dinsdag. Ik heb er wel eens bij gestaan en gedacht ‘Zal ik erin kijken om te zien wat er aan de orde is?’. Als ik de map zou openslaan, zou ik echter ook gaan lezen. En als ik zou lezen, zou ik werken. Dat is geen farizeïsme, maar een diepgewortelde overtuiging dat het zeer heilzaam is om één dag niet te werken. Dat zou ik overigens iedereen, gelovig en niet gelovig willen aanraden: neem die dag eraf!
Uiteraard schiet er wel eens wat door mijn hoofd op zondag. Dat schrijf ik op, zodat ik het niet vergeet. Maar verder dan dat wil ik zeker niet gaan!”

Lees ook:

• Deel 1: Burgemeester Bilder: "Ik laat pas los als ik klaar ben"