An de slag

Toen ek noa ’n allef joar al mien brevettn aelt adde kreeg ek ’n baen as vlieginstructeur, op ’n klein vliegveltien an de Rappahannock rivier. De Appalachen is ’n gebergte en ’n waeterscheiding, eigenlijk koom’ al die grote riviern die deur Virginia stroomn van die scheiding. Verder noar ’t noordn lag de Patuxent river, en nog verder de Potomac, woar Washington DC an leg. Noar ’t zuudn de York en de James river, deze kwaamn ook allemoale in de Chesapeake baai uut. Et is ’n prachtig gebied van waeter, kreekn, moerassn, en kleine dörrepies. Ek vunn ’n uus  in ’t dör

Deltaville wat op ’n schiereilaand lag in de baai. Now ja, ’n uus is ’n groot woord, et was wat ze ier nuumn ’n mobile home, in Nederlaand zolln ze zaegn ’n veredelde kaerreven, of chalet op zien best. Dat geval stond an ’n grind pad die uutkwam op ’n kreek die uutleup in de Chesapeake baai. ’s Oams  leupn de wasbeern en de vossn bi’j mi’j deur de tuin. Mien uurbaas ad ’n paer beuties doar laegn, en as ek ’t grös maeide veur um, en um nog vuuf aandere mobile homes en dan kreeg ek uurkörtege en mog ek de beuties pakkn wanneer ek maer wol.

Hummel airport
 ’t Was ’n kwetiertien riedn noar ’t vliegveld dat de raere naeme Hummel ad. Ier verdiende ek de kost met rondvluchtn doen, soms met ’n fotograaf die fotoos maekte van uut de lucht van al de dure uuzn an de rivier van senators en congresleden uut Washington. Ook vleug ek vaeke met ’n architect noar ’n project an d’aandere kaante van de baai, in de stoat Maryland. Doar ad ’n rieke NewYorkse bankier ’n stuk moeraslaand ekocht, zo groot as de gemiente Zwertewaeterlaand en doar wol ie goan jaegn op endn en gaanzn. Mien klaante, de architect, ontwikkelde doar veur die man  ’n super de luxe laanduus met balzael, kroonluchters, kaemers veur de gastn, en wat al niet. En umdat Jones greeg in zien zaeknjet richting zien ‘huntinglodge’ wol, maer ’t vliegveltien dechtebi’j eigenlek een te körte baene ad, leut meneer Jones de baene uut eign zak ’n kilometer langer maekn. Eerst krieng die aerreme gaanzn en endn de skrek van eur leevm deur ’n stroalvliegtuug, en vervolgns kriegn ze ’n skot aegel in de konte. Ek ginge veruuzn!
Aerremoestress
Verder gaav’ek instructie en leerde ek zo aandern vliegn, dat was wel spännd, want aaj zaagn wat veur ding sommegn deedn in dat vliegtuug dan zo’j deinkn t’as zoe umme ziepe wildn ellepn. Ek eb vaeke edacht, ier betaeln ze mij niet genog veur. En dat was ook zo, want tien dollar bruto in ’t uur is gien vetpot. D’r waarn weekn bi’j in de zoemer dan vleug ek vuule en dan aar ek ’n mooie cent verdiend, maer in de winter ad ek weekn dat ek met nog gien onderd dollar tuus kwame, en dan lag d’r ’n dekke reeknge van de telefoon, en ek mosse nog pietereulie koopn veur de kachels, en twieonderdvuufteg dollar ure betaeln zonder de grösmaeikörtege, want grös gruuit niet in de winter. Ek eb wel ies daegn achter mekaere witte rieste met satesous emaekt van pindakeze met melk, egeetn tot ek weer ‘n ‘paycheck’ krege. Dus ek grepe elleke kaans an umme wat meer te verdienn, zoas ellepn met onderolt van vliegtuugn, taenkn, skonemaekn, alles umme de troage winter deur te koomn. Ondertussn ad ek pech met mien waegnpark, want d’eerste owto, ’n Pontiac Firebird, ’n soort Camaro zeg maer, die deugde van gien kaantn. Met ’n vuufenalleve liter acht cylinder motor en ’n gat in de tenk was zellefs ien dollar veur ’n gallon bezine (4 liter) nog tevuule. Ek rede van tenkstation noar tenkstation, mer adde gien geld umme ‘m te loatn repereern. Toen eb ek noa wat slijmn bij de vaejer van ’n student van mi’j  dat bärrel  in eruilt bi’j die man, teegn ’n saai Japannertien die zaeg maer ’t alleve motorblok ad van die lompe amerikaan, en viefnzesteg procent minder cc’s. Maer doar ad ek ook allient maer ellende mee, dus toen weer wat geld bij elient van ’n femilielid en ies ’n keer ’n goeie owto ekocht.
D’ienege meniere umme verlöst te weenn van gepieker over financiën was goan vliegn. As ek ien keer dat deurtien van ’t vliegtuug dechte trökke en de blauwe emel inknalde veul alles van mij of, asof de zwoartekracht van   ’t leevn en overleevn gien vat meer op oe addn. Dat eurforische gevuul was ook gelieke weer weg aaj weer voet an de grond kreeng, want dan laagn alle perikelen met dat rotgeld d’r nog net zo bi’j. Mer veruit, ’t ef ofbetaeld, die investering in ‘n vliegopleiding en dat ofzien, mer ’t duurde wel ’n joar of wat veur et plaetien van de kostn en baetn d’r wat rooskleureger uutzag.